تشنج

به تغییر در فعالیت الکتریکی مغز، تشنج گفته می شود، این تغییر ممکن است سبب بروز واکنش‌های شدید هیجانی شود یا هیچ نشانه‌ای نداشته باشد.

تشنج شدید با لرزش شدید و از دست رفتن کنترل بدن همراه است و خفیف هم می ‌توانند نشان ‌دهنده‌ی وجود مشکلی بزرگ در بدن باشند؛ پس تشخیص آنها بسیار حائز اهمیت است

بروز ش می‌تواند باعث آسیب ‌دیدگی فرد شود یا علامت هشداری مبنی بر وجود مشکلی جدی در بدن باشد.

انواع تشنج

تشنج‌های غیرصرعی

این گروه ناشی از آسیب‌ هایی نظیر ضربه دیدن سر یا وجود بیماری است. درصورتی‌ که بیماری درمان شود، تشنج نیز برطرف می ‌شود.

تشنج‌های جزئی

زمانی اتفاق می‌افتند که فرد دچار بیماری صرع باشد، که در این حالت بیمار به‌ طور پی ‌درپی دچار تنش خواهد شد. این نوع تنها در یک طرف مغز اتفاق می‌افتند که درنتیجه‌ آن تنها یک طرف از بدن درگیر  می‌شود.

تشنج‌های گسترده

در هر دو طرف مغز رخ می ‌دهد و هر دو طرف بدن را تحت تأثیر قرار می ‌دهد. این دسته علائم فیزیکی معدودی دارند و ممکن است که شروع درگیری با آن ها برای چند ثانیه طول بکشد و به دلیل پنهان بودن علائم، ممکن است که اطرافیان بیمار نتوانند درطول حمله به وی کمک کنند.

علائم تشنج

  • احساس ترس یا اضطراب ناگهانی
  • احساس ناراحتی در معده
  • احساس گیجی
  • تاری دید
  • لرزش بازوها
  • احساس خروج از بدن و برون‌فکنی
  • سردرد

تشنج

نشانه‌هایی حمله تشنج

  • از دست دادن هوشیاری
  • اسپاسم غیرقابل‌کنترل ماهیچه‌ها
  • خروج آب دهان به ‌صورت کف آلود
  • احساس مزه‌ی عجیب در دهان
  • به هم‌ فشردن شدید دندان‌ها
  • گاز گرفتن زبان
  • حرکت سریع و ناگهانی چشم‌ها
  • ایجاد صداهای غیرطبیعی
  • از دست دادن کنترل مثانه
  • تغییر ناگهانی در خلق و خو

علت بروز تشنج

تنشج‌ها می‌توانند از مشکلات متعددی در بدن ناشی شوند. هر مشکلی در بدن که منجر به آسیب مغزی شود می‌تواند سبب بروز تشنج گردد. این عوامل عبارتند از:

  1. ترک ناگهانی الکل
  2. گزیدگی یا گاز گرفتگی
  3. عفونت‌های مغزی مانند مننژیت
  4. آسیب‌های مغزی یا وجود نقص در بخشی از مغز درهنگام تولد
  5. خفگی
  6. استعمال نادرست و خودسرانه‌ی دارو
  7. ترک ناگهانی یک دارو
  8. عدم تعادل در الکترولیت بدن
  9. صرع
  10. فشار خون بسیار بالا
  11. تب شدید
  12. اختلال در عملکرد کلیه یا کبد
  13. کاهش شدید قند خون
  14. ضربه به سر

قابل ذکر است که تشنج می‌تواند ارثی باشدو برخی دیگر به‌ ویژه در کودکان، ممکن است بر اثر عوامل ناشناخته روی دهند.

تشنج

اثرات تشنج

چنانچه تشنج به موقع درمان نشود، احتمال شدت یافتن علائم و طولانی تر شدن مدت زمان حمله وجود دارد. طولانی شدن مدت حمله ممکن است موجب به کما رفتن یا حتی مرگ شود.

افتادن و آسیب هایی که ممکن است بر اثر آن به وجود آید از دیگر اثرات تشنج می باشد. افراد مبتلا به سرع توجه داشته باشند که حتما دستبند های مخصوصی را که هشدار دهنده این بیماری است را همراه خود داشته باشند تا به اطرافیان برای کمک رسانی بهتر و به موقع کمک کند.

تشخیص بیماری

برای تشخیص دقیق نوع این بیماری از تست های تشخیصی ویژه استفاده می شود. در اولین قدم پزشک معمولا به بررسی سوابق بیماری یا علتی که می تواند موجب بروز علائم تشنج شود، می پردازد. بعنوان مثال علائمی همچون سردرد های میگرنی ، اختلال و بی نظمی خواب و استرس های شدید ، عواملی هستند که نشانه های آن ها شبیه به تشنج می باشد.

همچنین پزشک با انجام یک سری آزمایشات مخصوص ، به بررسی عواملی که منجر به تشنج می شود، می پردازد.

  • آزمایشات لازم برای تشخیص علائم و نوع تشنج
  • آزمایش خون به منظور بررسی عدم تعادل الکترولیتی
  • آزمایش مایع مغزی – نخاعی به منظور تشخیص احتمال عفونت های مغزی
  • سم شناسی به منظور بررسی دارو ها و سمومی که ممکن است در بدن وجود داشته باشد
  • بررسی امواج مغزی در طول تشنج به منظور تشخیص نوع بیماری
  • اسکن های تصویری همچون ام آر آی به منظور بررسی موارد غیر طبیعی همچون انسداد احتمال عروق خونی در مغز یا وجود تومور انجام می شود.

درمان تشنج

برای درمان تشنج راه های مختلفی وجود دارد که به علت بروز آن بستگی دارد. در واقع می توان گفت که اگر علت ابن بیماری درمان شود، می توان از بروز آن جلوگیری کرد. اما برخی از روش های درمان عبارتند از:

درمان دارویی برای بیماران مبتلا به صرع

جراحی برای برطرف نمودن موارد غیر طبیعی که ممکن است در مغز وجود داشته باشد.

تحریک عصب یا رژیم غذایی خاص

تشنج

مراقبت های بعد از تشنج

  • بیمار به لحاظ وجود آسیب دیدگی مورد بررسی قرار گیرد.
  • چنانچه حین حمله قادر به خواباندن بیمار به پهلو نبودید، بلافاصله پس از اتمام حمله فرد را به پهلو بخوابانید.
  • تا زمانی که بیمار هوشیاری خود را به دست نیاورده او را تنها رها نکنید.
  • در صورت ایجاد مشکل در تنفس ، دهان بیمار را از بزاق و استفراغ پاک کنید و لباس و زیورآلاتی که دور گردن و مچ دست وی قرار دارد را باز کنید.
  • جای امن و راحتی برای استراحت بیمار مهیا سازید.
  • سوالاتی از قبیل اسمت چیست؟ کجا هستی ؟ امروز چه روزی است ؟ و غیره را از بیمار بپرسید تا میزان هوشیاری بیمار را چک نمایید. البته برگشت هوشیاری بیمار ممکن تا چند دقیقه طول بکشد و بتواند پاسخگوی سوالات شما باشد.
درباره drhejazi

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *