درمان فلج مغزی

درمان فلج مغزی : فلج مغزی یا CP ، از جمله بیماری های مزمن ناتوان کننده سیستم موتور در کودکان به شمار می رود که عمدتا به دنبال ناهنجاری های تکامل مغز و آسیب های هنگام تولد و پس از تولد ایجاد می گردد.

ناگفته نماند که نوزادان نارس مبتلا به آسیب های ایسکمیکی و هیپوکسی نیز در معرض ابتلا به فلج مغزی قرار دارند ؛ آمار مبتلایان به فلج مغزی در این دسته از نوزادان بسیار ناچیز است.

علائم فلج مغزی

به طور کلی فلج مغزی ، منجر به عدم هماهنگی میان عضلات شده و بدین ترتیب انجام برخی حرکات ساده از قبیل موارد ذیل را با اختلال مواجه می سازد :

  • تنفس
  • ایستادن
  • بلع غذا
  • یادگیری
  • بینایی و شنوایی
  • کنترل مثانه و روده

درمان فلج مغزی

انواع فلج مغزی

دو طبقه بندی کلی ؛ تحت عناوین طبقه بندی فیزیولوژیکی و طبقه بندی توزیع ، در راستای مشاهدات CP وجود دارد.

لازم به ذکر است که طبقه بندی فیزیولوژیک ، با توجه به آسیب های حرکتی ؛ اعم از حرکات غیرعادی و تونوسیته غیرطبیعی ، صورت می گیرد.

طبقه بندی توزیع ، نیز مبتنی بر موضع درگیری ماهیچه ای استخوانی می باشد.

توجه داشته باشید که طبقه بندی فیزیولوژیک ، فلج مغزی که شایع ترین نوع CP است را شامل می شود و عموما به دنبال آسیب نورون های حرکتی فوقانی که در مسیر پیرامیدال واقع شده اند ، پدید می آید.

کودکانی که به این نوع از CP ، مبتلا هستند ؛ طی دو سال ابتدایی تولد با هیپوتونی گردن مواجه هستند و در ۲ سالگی نیز با اسپاسم های مقاوم در برابر کشش ؛ روبرو می شوند که این اتفاق ، تشدید تشنج عضلانی و رفلکس عمقی تاندونی را به همراه دارد.

لازم به ذکر است طبقه بندی توزیع ، اغلب در کل بدن قابل مشاهده خواهد بود و معمولا در نوزادان نورس با وزن کم ، بروز نموده و با اختلال در یادگیری و تکلم ، تشنج ، اسکولیوز و بیماری های ارتوپدی و گاها عقب ماندگی ذهنی همراه است.

روش درمان فلج مغزی

کودکان و بزرگسالان مبتلا به فلج مغزی نیاز به مراقبت های طولانی مدت توسط گروه درمانی دارند.

  • درمان فلج مغزی با دارو

می توان برای بهبود توانایی های عملکردی ، درمان درد و کنترل علائم فلج مغزی از دارو هایی استفاده کرد که سفتی عضلات را کم می کنند.

گفتگو با پزشک متخصص مغز و اعصاب ، در مورد خطرات درمان و این که آیا درمان پزشکی ، مناسب نیازهای کودک شماست یا خیر ؛ بسیار ضروری و مهم است.

درمان فلج مغزی

سایر روش های درمان فلج مغزی

به طور کلی درمان های غیر تهاجمی ( غیر جراحی ) متنوعی برای مبتلایان به فلج مغزی وجود دارد که کمک می کند تا توانایی های عملکردی خود را افزایش دهند ؛ در ذیل به برخی از متداول ترین آن ها اشاره داشته ایم.

  • فیزیوتراپی : ورزش دادن ماهیچه ها می تواند به قدرت ، انعطاف ، تعادل و رشد حرکتی مبتلایان کمک کند.
  • کار درمانی : کار درمانگر با استفاده از روش های جایگزین و تجهیزات تطبیقی ، به افزایش استقلال کودک در انجام فعالیت های روزمره در خانه ، مدرسه و جامعه کمک می کند.
  • گفتار درمانی : آسیب شناس گفتاری می تواند به توانایی تکلم واضح یا برقراری ارتباط توسط علائم زبانی کمک کند.

درمان های تهاجمی فلج مغزی

ممکن است برای کاهش سفتی یا تصحیح ناهنجاری استخوانی ناشی از فلج مغزی ، از اعمال جراحی و مواردی از این قبیل استفاده شود.

  1. جراحی اورتوپدی : کودکان مبتلا به بد شکلی شدید نیاز به جراحی روی استخوان ها یا مفاصل دارند تا دست ، لگن یا پای آن ها در جای مناسب قرار گیرد. این تصحیح ، درد را کم می کند و حرکت را بهبود می دهد.
  2. جدا کردن اعصاب : در موارد شدید وقتی درمان های دیگر جواب گو نباشند ، متخصص مغز و اعصاب طی روشی به نام ریزوتومی انتخابی پشتی ، اعصابی که به عضلات سفت شده منتهی شده است را جدا می نماید. این کار ، ماهیچه را شل می کند و درد را کاهش می دهد.