دیسک کمر

دیسک کمر عارضه ای است که در اثر بالا رفتن سن و وارد شدن فشار زیاد ماده ژله ای موجود بین غضروف مهره های کمر خارج می شود و دچار ضعیف شدن عضلات کمر و درد در ناحیه کمر خواهد شد.

دیسک کمر مشکلی است که در سنین مختلف افراد را دچار می کند و به دلیل مرکزیت کمر تقریبا انجام فعالیت های بدنی را دچار مشکل خواهد نمود.

مهمترین علامت ديسک کمر درد می باشد و بسیاری از مردم از دردهایی در ناحیه کمر رنج می برند که این درد غالبا حاکی از ديسک کمر است.

علائم دیسک کمر

  • احساس گرفتگی کمر و ساق پاها
  • خواب رفتگی و مور مور شدن اعضای پایین بدن
  • داشتن حس درد شدید در قسمت پایینی کمر و باسن و پشت ساق پا
  • عدم توانایی در راه رفتن بصورت طبیعی و تشدید درد در حین راه رفتن
  • عدم توانایی ایستادن به مدت طولانی
  • لاغری عضلات پا

دیسک کمر

 

علت دیسک کمر

  • ضعیف بودن عضلات کمر
  • عوامل وراثتی
  • بالابودن وزن
  • عدم تمرین و ورزش کافی برای تقویت عضلات کمر
  • افزایش سن و خشکی دیسک های غضروفی موجود در میان مهره های کمر
  • نشستن ناصحیح به صورت مکرر و به مدت طولانی
  • مشکلات ساختاری در خود غضروف یا ضایعاتی در تاندونهایی که به غضروف متصل شده

چگونه بفهمیم دیسک کمر داریم ؟

برای تشخیص دیسک کمر به دکتر متخصص مغز و اعصاب مراجعه نمایید.

درمان دیسک کمر

داروی تجویز شده را قبل از وخیم تر شدن حالت بیماری مصرف کند زیرا درمان به موقع در روند درمان بسیار مؤثر است.

در مواقعی نیازی به عمل جراحی وجود ندارد بلکه درمان دارویی انجام می گیرد و داروهایی از قبیل آنتی بیوتیک برای کاهش التهابات و تورم های ناشی از دیسک کمر و همچنین داروهای مسکن جهت کاهش درد تجویز می شود.

استراحت کای داشته باشید و به صورت صحیح روی تشک های طبی بخوابید.

تمرین های ورزشی مناسب را انجام دهید.

در صورت عدم بهبودی پزشک معالج مجبور به انجام عمل جراحی می شود.

پیشگیری از دیسک کمر

  1. برای پیشگیری از ديسک کمر می توانید از بعضی راهنمایی ها پیروی کند تا احتمال ابتلای به این بیماری دردناک کمتر شود.
  2. وزن خود را متعادل نگه دارید.
  3. به شکل صحیح بنشینید و استقامت و شکل طبیعی کمر در طول روز را حفظ نمایید.
  4. تمرین و نرمش های ورزشی جهت تقویت عضلات کمر انجام دهید که این روش در پیشگیری از ابتلا به ديسک کمر مؤثر می باشد.
  5. از انداختن وزن بدن روی پاها و نه روی کمرخودداری نمایید.

چرا دیسک کمر بیرون می ‌زند ؟

افراد مبتلا به بیماری دیسک کمر ، غالبا در هنگام ایستادن یا حین حرکت و راه رفتن احساس درد در ناحیه کمر خواهند داشت و استراحت کافی تا حدودی می تواند از میزان درد آن ها بکاهد.

در حال حاضر و با تحقیقاتی که در این زمینه  انجام شده به اثبات رسیده که دلیل عمده ابتلا به این بیماری ناشی از عوامل وراثتی و سوابق خانوادگی می باشد.

گرچه لازم به ذکر است که سبک زندگی ای که امروزه اکثر افراد از آن تبعیت می کنند ؛ به عنوان مثال نشستن به مدت طولانی بخصوص در وضعیت نادرست ، بی تحرکی ، رانندگی به مدت طولانی نیز یکی از مهم ترین علل مواجهه با بیماری های ستون فقرات و دیسک کمر می باشد.

همانطور که در ابتدای پاراگراف توضیح داده شد ، استراحت کافی به خصوص در روزهای ابتدایی مواجه با دیسک کمر ، تا حدود زیادی می تواند منجر به تقلیل و کاهش درد شود.

توجه داشته باشید که در این مدت بیمار نباید هیچ گونه حرکتی داشته باشد.

دلایل بروز دیسک کمر

در صورت ابتلا به آرتروز ، بافت های مفصلی – استخوانی فرسوده شده و در نتیجه منجر به فقدان خاصیت ارتجاعی دیسک ها می شوند.

از دست رفتن خاصیت ارتجاعی دیسک ها سبب می شود که دیسک ها به مرور از محدوده خود بیرون بزنند.

درد‌های ناحیه کمر و بیرون زدگی دیسک کمر غالبا در میان بانوان شیوع بیشتری دارد.

البته لازم به ذکر است که بسیاری از بانوان در دوران حاملگی با درد‌های ناحیه کمر روبرو می‌ شوند و غالبا با پایان دوران بارداری ، بهبود خواهند یافت.

توجه داشته باشید که افزون بر افزایش وزن در دوران بارداری ، تغییرات هورمونی نیز از دیگر علل بروز درد‌های کمری می باشد.

قابل ذکر است که معمولا این دردها زودگذر هستند و با رعایت سبک صحیح زندگی ، مصرف داروهای تجویز شده و انجام حرکات ورزشی ای که پزشک معالج توصیه نموده ، قابل درمان می باشد.

دیسک کمر

تشخیص دیسک کمر

جهت تشخیص دیسک کمر ، در ابتدا فرد توسط پزشک متخصص تحت بررسی قرار گرفته و برخی تست های فیزیکی بر روی وی انجام می گیرد که این تست ها عبارتند از :

  • بالا بردن پا به صورت عمودی

در این روش ، بیمار باید روی تخت دراز کشیده و پزشک پایی را که بیمار در آن احساس درد دارد ، به صورت عمودی بالا می آورد.

  • بالا بردن پای مخالف

بیمار دراز می کشد و پزشک متخصص ، اقدام به بلند نمودن آن پای بیمار می کند که هیچ گونه دردی ندارد.

  • تست عصبی

چنانچه هر یک از تست های مذکور در کمر یا پای بیمار ایجاد درد کند باید تست عصبی بر روی او انجام گیرد.

در صورتی که نتیجه تست ، مثبت باشد به منزله وجود دیسک کمر می باشد.

  • تست کامل

این تست شامل کنترل تعادل در حین راه رفتن ، کنترل قدرت عضلات و تست رفلکس جهت بررسی وجود بی حسی در ناحیه کمر می باشد.

لازم به ذکر است که ممکن است پزشک متخصص مقعد بیمار را از لحاظ وجود بی حسی در این ناحیه نیز مورد بررسی قرار دهد ، چرا که احتمال دارد مقعد نیز تحت تاثیر دیسک کمر دچار بی حسی شده باشد.

در عمده موارد ، تست های فوق الذکر به منظور  تشخیص دیسک کمر کفایت می کنند.

در صورتی که پزشک بخواهد به شناسایی عصب تحت فشار بپردازد یا چنانچه پس از گذشت یکماه از دوره درمان ، هیچ گونه بهبودی ای حاصل نشده باشد ممکن است پزشک از تست های زیر جهت تشخیص دیسک کمر استفاده کند :

  1. سی تی اسکن
  2. ام آر آی

در روش ام آر آی ، جهت گرفتن عکس از بدن بیمار از میدان مغناطیسی استفاده می شود.

این تست به خوبی می تواند محل قطی دیسک کمر را شناسایی و بدین ترتیب عصب تحت فشار را بیابد.

درباره drhejazi

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *