درمان تشنج

در صورتی که درمان تشنج صورت نگیرد ، ممکن است که علائم آن شدیدتر و مدت زمان حمله نیز طولانی ‌تر شود و بیمار بر اثر تشنج طولانی ؛ به کما برود و حتی در برخی موارد شاهد آن هستیم که تشنج می تواند منجر به مرگ بیمار شود.

تشخیص بیماری تشنج

تشخیص نوع تشنج برای پزشک نیز دشوار است ، اما برای اینکه درمان مناسبی برای بیمار تجویز شود ؛ متخصص مغز و اعصاب تست های تشخیصی را انجام می دهد.

در اولین قدم ، بهترین متخصص مغز و اعصاب ؛ سوابق پزشکی بیمار را مورد بررسی قرار می دهد و به‌ دنبال علت یا عواملی می گردد که می توانند مسبب بروز نشانه های تشنج باشند ؛ برای مثال سردرد‌های میگرنی ، بی نظمی و اختلالات خواب و استرس های شدید ؛ همگی علائمی شبیه به تشنج دارند.

مرحله بعدی انجام تست های آزمایشگاهی مخصوص از قبیل تست های آزمایش خون می باشد.

به طور کلی بررسی عدم تعادل الکترولیتی ، بررسی مایع مغزی-نخاعی جهت تشخیص احتمال عفونت های مغزی ، سم ‌شناسی برای بررسی داروها و سموم احتمالی موجود در بدن و بررسی امواج مغزی در طول تشنج برای تشخیص نوع تشنج از انواع این آزمایشات هستند.

اسکن های تصویری ؛ نظیر ام آر آی با نشان دادن تصویری از امواج مغزی به متخصص مغز و اعصاب کمک می کنند تا موارد غیرطبیعی ، مسدود بودن احتمالی یکی از عروق خونی در مغز یا وجود تومور که می توانند سبب بروز تشنج شود را تشخیص دهد.

درمان تشنج

علائم تشنج

علائمی که می توان از طریق آن ها فهمید که فرد به صورت آنی دچار تشنج شده عبارتند از :

  • بروز حرکات غیر ارادی در برخی یا همه اندام ها همچون دست و پا زدن
  • در برخی موارد ممکن است علائمی همچون کاهش سطح هوشیاری را به همراه داشته باشد.
  • قادر به تشخیص زمان یا مکان نیست.
  • تشنج موجب بیهوشی موقت خواهد شد.
  • در این حالت فرد نمی تواند پاسخگوی سوالات افراد پیرامون باشد.
  • خیرگی یا چرخیدن چشم به یک سمت
  • احتمال دفع ناخواسته و غیر ارادی ادرار

علل تشنج

  1. زمانی که در فعالیت الکتریکی مغز اختلال ایجاد شود، فرد دچار تشنج خواهد شد.
  2. آسیب و ضربه به مغز
  3. وجود تومور مغزی
  4. صرع
  5. تغییرات متابولیسم و سوخت و ساز بدن که موجب بروز مشکلات کبدی و کلیوی می شود.
  6. وجود عفونت های خاص ( مانند عفونت مغز )
  7. مصرف مواد مخدر و الکل
  8. وجود بیماری های مادرزادی همچون سندروم داون
  9. سکته و بیماری آلزایمر
  10. علائم ناشی از تشنج ناشی از صرع
  11. عدم پاسخگویی در لحظه
  12. ناتوانی در یادآوری آنچه که اتفاق افتاده
  13. حرکات بدنی تند و سریع
  14. سفت شدن و تکان های ناگهانی بدن

درمان تشنج

انواع تشنج

  1. تشنج جزئی ( Partial )
  2. تشنج گسترده ( Generalize )

در ادامه به اختصار هر یک از دو نوع تشنج را توضیح خواهیم داد :

تشنج جزئی

در این نوع از تشنج ، شخص هوشیار بوده و می داند که تشنج نزدیک است.

این تشنج ، با افزایش شدید سیگنال های الکتریکی و فرستادن آن ها از یک نطقه مغز آغاز شده و تدریجا به سایر نقاط مغز انتشار می یابد.

تشنج partial ، را تشنج کانونی ( focal ) نیز می نامند.

تشنج partial ؛ خود به دو نوع مختلف تقسیم می شود:

  1. تشنج partial ساده : به طور کلی این نوع از تشنج ، نشانه هایی همچون تغییر و تقویت حس چشایی یا بویایی ، مشکلات گوارشی ، احساس ترس ، احساس سوزش یا تغییرات احساسی و توهم را به همراه دارد.
  2. تشنج partial پیچیده : این نوع از تشنج ، نیز با علائم فوق الذکر همراه است و سطح هوشیاری شخص در پی بروز آن پایین خواهد آمد به گو نه ای که ممکن است فرد احساس گیجی و خیرگی کند.

لازم بهخ ذکر است که گیجی و حرکات خود به خودی و غیر ارادی پشت سر هم و تغییرات شخصیتی و احساسی نیز از علائم این تشنج می باشد.

تشنج گسترده

در این نوع تشنج ، فرد کنترل تمام عضلات خود را از دست خواهد داد و به دلیل عدم تعادل ، غالبا در پی این نوع از تشنج ؛ فرد به زمین می خورد.

این تشنج ، کل مغز را درگیر کرده و خود انواع مختلفی دارد.

  • صرع کوچک Absence Seizures
  • نوع تونیک – کلونیک
  • تشنج میلوکلونیک
  • تشنج آتونیک

درمان تشنج

پیشگیری از بروز تشنج

افراد مبتلا به صرع باید درمان دارویی و سایر مراقبت‌های درمانی را دقیقا مطابق با نظر متخص مغز و اعصاب پیگیری کنند. البته در بسیاری از موارد پیشگیری از این بیماری تقریبا ممکن نیست، اما داشتن سبک زندگی مناسب، می‌تواند تا حد زیادی ریسک بروز حمله را کاهش دهد.

بعد از تشنج ، چه اقداماتی باید بر روی فرد انجام گیرد ؟

  • بیمار را از نظر وجود آسیب‌دیدگی بررسی کنید.
  • چنانچه درطول حمله امکان خواباندن بیمار به پهلو وجود نداشت ؛ بعد از پایان حمله حتما این کار را انجام دهید.
  • در صورت مشکل در تنفس با کمک انگشت‌ تان ، دهان بیمار را از بزاق یا استفراغ پاک کرده و هر لباس یا زیورآلات تنگی را از دور گردن و مچ دست بیمار باز کنید.
  • تا زمانی که بیمار هوشیاری کامل خود را به دست نیاورده ، در کنار وی بمانید و چیزی برای خوردن و آشامیدن به او ندهید.

راه های درمان تشنج

درمان تشنج ، بسته به علت بروز آن متفاوت است. در واقع با درمان علت تشنج می ‌توان از بروز مجدد تشنج جلوگیری کرد.

در صورتی که تشنج به دلیل ابتلای بیمار به صرع باشد ؛ غالبا از گزینه های درمان دارویی یا جراحی به‌ منظور اصلاح موارد غیرطبیعی موجود در مغز استفاده می‌شود.

به طور کلی با درمان منظم ، می‌ توانیم باعث کاهش یا توقف علائم تشنج و بروز آن شویم.