پارکینسون

پارکینسون یا فلج لرزان، پس از آلزایمر دومین بیماری مهم جهان می باشد. پارکینسون، به معنای مرگ و اختلال عملکرد سلول‌های عصبی یا نورون‌ها می باشد.

این بیماری، نوعی اختلال پیش رونده سیستم عصبی مرکزی است و روی سلول های عصبی مغز تولید کننده دوپامین تاثیر می گذارد.

وقتی سلول ‌ها ضعیف شده و یا می ‌میرند، بدن فرد دچار کمبود دوپامین می‌شود و این کمبود مسبب اختلالات حرکتی از قبیل رعشه‌، فقدان تعادل و مشکلات دیگری می شود.

تاکنون هیچ گونه ‌آزمایش خاصی برای تشخیص بیماری پارکینسون وجود ندارد. لذا تشخیص این بیماری امری دشوار است.

عموما پزشکان برای تشخیص این بیماری ویژگی‌های اساسی اختلال حرکتی در فرد را مورد بررسی قرار می دهند.

 

پارکینسون

نشانه های بیماری پارکینسون

  1. در حالت استراحت، دست و پا درگیر لرزش می شود.
  2. انجام حرکات به کندی صورت می پذیرد.
  3. دست، پا و بدن دچار سختی و خشکی می شوند.
  4. تعادل بدن از بین می رود.

دلایل ابتلا به بیماری پارکینسون

سلول‌های عصبی مغز، به منظور کنترل حرکت عضلات از ماده شیمیایی به نام دو پامین استفاده می ‌کنند. در صورت بروز پارکینسون، سلول‌های مغزی مولد دوپامین تدریجا از بین رفته و دچار مرگ می شوند. به دنبال این امر، سلول‌های کنترل کننده حرکات بدن، قادر به ارسال پیام‌ها به عضلات نخواهند بود لذا کنترل عضلات مختل شده و به مرور زمان این آسیب دیدگی شدت می یابد.

برای از بین رفتن سلول‌ها هنوز دلیل مشخصی به دست نیامده است.

بیماری پارکینسون جزو شایع‌ ترین مشکلات دستگاه عصبی در افراد مسن  می باشد و غالبا پس از ۵۰ سالگی بروز می نماید.

در برخی موارد، بیماری پارکینسون موروثی می باشد. مبتلایان این بیماری بیشتر در میان مردان می باشد البته در میان زنان هم احتمال ابتلا به این بیماری وجود دارد.

بیماری پارکینسون، اغلب به دلیل مسائل ژنتیکی در افراد جوان نیز بروز می نماید.

ابتلا به بیماری پارکینسون در میان کودکان به ندرت رویت می شود.

 

پارکینسون

 

درمان بیماری پارکینسون

میزان آزاردهندگی علائم یکسان در مورد بیماران مختلف، مشابه نمی باشد. لذا علائم این بیماری در بیماران مختلف دارای تفاوت هایی می باشد.

از همه بیماران مبتلا به پارکینسون این سوال پرسیده می شود که چه چیزی شما را  بیشتر آزار می‌دهد؟

برخی از بیماران یبوست را عامل آزردگی خود می دانند. برخی رعشه دائمی دست‌ها را  دلیل آزردگی خود از این بیماری عنوان می کنند.

لذا متناسب با نگرانی‌های بیمار، برنامه درمانی ارائه می گردد.

متاسفانه هیچ نوع درمانی جهت بهبودی یا کند کردن روند سیر این بیماری وجود ندارد اما عوامل ژنتیکی و زیست ‌محیطی نقش موثری در ابتلا به این بیماری ایفا می کنند.

مبتلایان به پارکینسون، می ‌توانند زندگی خود را با استفاده از اقدامات بسیاری حفظ نمایند.

برای درمان علائم بیماری پارکينسون، داروهایی وجود دارد که عمدتا در مراحل اولیه این داروها تجویز می شوند. البته چندین نوع جراحی و روش‌های غیردارویی نیز برای درمان علائم بیماری  پارکينسون وجود دارد.

تامین دوپامین مغز از اصلی ترین راه های درمان این بیماری می باشد. لذا توسط داروهایی است که در مغز تبدیل به دوپامین می‌شوند دوپامین مغز تامین می شود.

از عوارض مصرف داروهای پارکينسون می توان به بی‌اشتهایی، تهوع، کاهش حس بویایی، یبوست و خشکی دهان اشاره کرد. لذا توصیه می شود جهت کاهش عوارض گوارشی دارو همراه با غذا مصرف شود.

فیزیوتراپی به دلیل جلوگیری از پیشرفت بیماری و ممانعت از محدودیت های عملکردی در درمان بیماری پارکینسون بسیار موثر خواهد بود.

 

ورزش و پارکینسون

  • انجام فعالیتهای ورزشی با افزایش ترشح دوپامین در روند بهبود عملکرد بیماران مبتلا به پارکینسون موثر می باشد.
  • ورزش، سبب تقویت عضلات و افزایش تعادل بدن می گردد.
  • انجام حرکات ورزشی ۳ الی۴  بار در هفته و به صورت منظم توصیه می شود.
  • حرکات ورزشی می تواند شامل هر یک از موارد پیاده روی، شنا یا هرنوع ورزشی که برای بیمار راحت است باشد. ورزشهایی نظیر یوگا و تای چی به ایجاد حس تعادل بیمار کمک می نمایند.

 

درباره drhejazi

پاسخ بدهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *